Vakarlı olmak nedir ?

Vakarlı Olmak Nedir? Bir İzmirli’nin Gözünden

İzmir’de büyüdüm, hayatın her anını sorgulayan, kahkahalarla geçen ama bir o kadar da içsel drama sahip biri olarak vakarlı olmayı anlatmaya çalışacağım. “Vakarlı olmak nedir?” diye sormak çok basit bir soru gibi görünse de aslında gerçekten derinlere inmek gerekiyor. Hadi gel, birlikte biraz eğlenelim, çünkü bu yazı hem güldürür hem de düşündürür!

Vakarlı Olmak: Dışarıda Ne Oluyor, İçeride Ne Oluyor?

Vakarlı olmak, ilk başta insanın kendisini çok havalı hissetmesi gibi bir şey değil mi? İyi giyinmek, saçını düzgün yapmak, “Ben her konuda bilgiliyim” havası vermek falan… Okey, o kısmı anladım. Ama vakarlı olmak demek sadece dışarıya yansıyan bir şey değil ki! İşin içine biraz da “ne kadar derin düşünüyorsun” giriyor. Yani, mesela, ben şu an kahvemi yudumlarken “Neden bu kadar seviyorum kahveyi?” diye düşünüyorum.

"Neden dondurma yerken kimse bana ‘dondurma yerken neden bu kadar mutlusun?' diye sormuyor?"

Bazı insanlar vakarlı olmanın sadece ‘serinkanlı’ olmakla ilgili olduğunu düşünüyor ama o değil işte! Mesela, bir konuda ne kadar sakin görünüp, içsel dünyanda neler yaşadığını kimse bilemez. İzmir’de, sahilde yürürken şehri izlerken vakarlı olmak farklı bir şeydir, bilirsiniz. Ama evde, koltuğunda sırtını yaslayıp, “Bu dünya neden böyle?” diye mızmızlanırken de vakarlı oluyorsunuz. Gerçekten, bazen birden fazla kişilik bir arada olabiliyor insanın içinde. Hani şu ‘içsel drama’ dediğimiz şey. Kimseye belli etmiyorsun ama içinden fırtınalar kopuyor.

Vakarlı Olmak İçin Ne Gerekli?

Bir kere, vakarlı olmak için, bakış açınızı biraz değiştirmek gerekiyor. Normalde mesela sabahları kalktığınızda en büyük derdiniz, yataktan nasıl çıkacağınızdır. Ama vakarlı bir insan her zaman, “Bu günü nasıl anlamlı kılabilirim?” diye düşünür. Benim en sevdiğim örneklerden biri şu: Sabah uyandım, kapıdan çıkarken, “Bugün başka bir gün, belki hayatımın en önemli günü!” dedim. Tabii o sırada gözlerim mahmur, saçım dağılmış, ama önemli olan o anın ‘derinliğiydi’, değil mi?

"İçimdeki ses: 'Her şey yolunda, ama bir de şunu sor: Bu sabah kahve neden bu kadar pahalı oldu?'

Vakarlı olmak, aslında o kadar da zor değil. Şöyle düşünün, bir kafe açın, ama sadece kahve sattığınızda müşteri kitleniz çok dar olur, değil mi? Ama bir de üzerine ‘vakarlık’ katarak menüyü çeşitlendirirseniz, işte o zaman işler değişir. Mesela, “Bütün yazı düşündüm ve sonunda şunu keşfettim: Aslında kahveye şeker atmak vakarlı bir karar değil, o kadar derin ki!” demek gibi bir şey.

Vakarlı Olmak ve Gündelik Hayat

Bir akşam, arkadaşlarla kafede oturuyoruz. Tabii ki benim iç sesim devreye girdi: “Ne kadar güzel bir akşam, ama bu kadar kalabalıkta hala yalnızlık var. İnsanların tek derdi telefonlarında neden bu kadar çok bildirim var?” Arkadaşım bana bakıp, “Ne düşünüyorsun?” diye sordu. Cevap verdim: “Bir gün bu kafelerde, herkesin elinde kahve, herkes telefonda… Ama kimse birbirine bakmıyor. O zaman biz de vakarlı olamaz mıyız?” dedim. Bir an herkes durakladı. “Ne?” dediler. Ben de, “Yani, mesela düşünün, hepimiz aynı yerdesiz ama kimse kimseyle yüz yüze konuşmuyor, hep kafalar telefonda. Kafalar var ama sohbet yok!”

"İçimden: 'Evet, şimdi tam olarak vakarlı oldum!'

Birinin ‘vakarlı’ olduğu anda gerçekten ne oluyorsa, o, dışarıda kime ne olduğunu düşünmüyordur. Kimseye göstermeye çalışmaz. Çünkü vakarlı olmak, kendinle barışık olmaktır. Mesela ben, arkadaşlarıma laf attığımda, “Ya siz neden bu kadar ciddisiniz?” dediğimde, iç sesim hep der ki: “Evet, sen de vakarlık anlamında derin bir soruya girmeye çalışıyorsun ama anlaşılan o ki, işin aslında ne kadar komik olduğunu kimse görmüyor.”

Sonuçta: Vakarlı Olmak Ne Demek?

Sonuç olarak, vakarlı olmak bir hal, bir bakış açısı. Dışarıda kimse senin ne düşündüğünü anlamaz, ama sen kendi içindeki huzuru bulmuşsan, o zaman gerisi teferruat. İzmir’in sıcak yaz akşamlarında kafede otururken ya da sabah işe giderken, herkesin ne düşündüğünü kafanda kurarak, “Ben buradayım ve hayatımda neler oluyor?” sorusunu sorarak vakarlı olabilirsiniz. Bu biraz hem derin, hem de komik bir durum aslında. İnsan kendi derinliğini bulduğunda her şeyin komik olduğunu da fark ediyor. Bence vakarlı olmak da işte bu. Her şeyi ciddiye almadan, ama aynı zamanda hiçbir şeyi atlamadan yaşamak.